Ekoloji dayanıqlılıq və regional inkişaf arasında qarşılıqlı əlaqələrin getdikcə gücləndiyi şəraitdə ekoloji məsuliyyətli davranışı təşviq edən təşkilati amillərin öyrənilməsi mühüm tədqiqat istiqamətinə çevrilmişdir. Tədqiqatın məqsədi korporativ ekoloji məsuliyyətin moderator rolunu araşdırmaqla dayanıqlı istehsal təcrübələrinin və rəqəmsal ekoloji şəffaflığın ekoloji vətəndaşlıq davranışına təsirlərini qiymətləndirməkdir. Azərbaycanda ekoloji cəhətdən dayanıqlı məhsulların istehsalı və istehlakında iştirak edən 425 respondentdən toplanmış sorğu məlumatları əsasında irəli sürülən əlaqələrin yoxlanılması üçün struktur tənliklərin modelləşdirilməsi (Structural Equation Modeling – SEM) metodundan istifadə edilmişdir. Nəticələr göstərir ki, həm dayanıqlı istehsal təcrübələri, həm də rəqəmsal ekoloji şəffaflıq ekoloji vətəndaşlıq davranışına statistik baxımdan əhəmiyyətli müsbət təsir göstərir. Əldə edilən nəticələr, həmçinin korporativ ekoloji məsuliyyətin rəqəmsal ekoloji şəffaflıqla ekoloji vətəndaşlıq davranışı arasındakı əlaqəyə müsbət moderator təsir göstərdiyini aşkar edir. Bu isə şəffaf ekoloji kommunikasiyanın həqiqi ekoloji məsuliyyətlə dəstəkləndiyi hallarda daha səmərəli olduğunu göstərir. Tədqiqat ekoloji məsuliyyətli istehsalın, ekoloji məlumatların şəffaf şəkildə açıqlanmasının və korporativ ekoloji məsuliyyətin birlikdə ekoloji vətəndaşlıq davranışını təşviq etdiyini və dayanıqlı regional inkişafı dəstəklədiyini nümayiş etdirməklə dayanıqlı inkişaf sahəsində elmi ədəbiyyata töhfə verir. Əldə edilən nəticələr ekoloji idarəetməni gücləndirməyə, maraqlı tərəflərin iştirakını təşviq etməyə və daha səmərəli korporativ dayanıqlılıq strategiyaları və sektorlararası birgə ekoloji təşəbbüslər vasitəsilə uzunmüddətli regional dayanıqlılığı təmin etməyə çalışan siyasətçilər və biznes rəhbərləri üçün praktiki əhəmiyyət daşıyır.

Açar sözlər: dayanıqlı istehsal təcrübələri, ekoloji məlumatların rəqəmsal şəffaflığı, korporativ ekoloji məsuliyyət, ekoloji vətəndaşlıq davranışı, regionların dayanıqlı inkişafı

ƏDƏBİYYAT

Aguinis, H., & Glavas, A. (2012). What we know and don't know about corporate social responsibility: A review and research agenda. Journal of Management, 38(4), 932–968. https://doi.org/10.1177/0149206311436079

Ahmadova, Kh. N., & Jabarov, S. H. (2023). Obtaining of Al nanosized thin layers and their structural properties. Arabian Journal for Science and Engineering, 48, 8083–8088. https://doi.org/10.1007/s13369-022-07449-2

Bissing-Olson, M.J., Iyer, A., Fielding, K.S., & Zacher, H. (2013). Relationships between daily affect and pro-environmental behavior at work: The moderating role of pro-environmental attitude. Journal of Organizational Behavior, 34(2), 156–175. https://doi.org/10.1002/job.1788

Boiral, O., & Paillé, P. (2012). Organizational citizenship behaviour for the environment: Measurement and validation. Journal of Business Ethics, 109(4), 431–445. https://doi.org/10.1007/s10551-011-1138-9

Daily, B.F., Bishop, J.W., & Govindarajulu, N. (2009). A conceptual model for organizational citizenship behavior directed toward the environment. Business & Society, 48(2), 243–256. https://doi.org/10.1177/0007650308315439

Delmas, M.A., & Burbano, V.C. (2011). The drivers of greenwashing. California Management Review, 54(1), 64–87. https://doi.org/10.1525/cmr.2011.54.1.64

Du, S., Bhattacharya, C.B., & Sen, S. (2010). Maximizing business returns to corporate social responsibility (CSR): The role of CSR communication. International Journal of Management Reviews, 12(1), 8–19. https://doi.org/10.1111/j.1468-2370.2009.00276.x

Farooq, O., Payaud, M., Merunka, D., & Valette-Florence, P. (2014). The impact of corporate social responsibility on organizational commitment: Exploring multiple mediation mechanisms. Journal of Business Ethics, 125(4), 563–580. https://doi.org/10.1007/s10551-013-1928-3

Fianko, S.K., Amoah, N., Afrifa Jnr, S., & Dzogbewu, T.C. (2021). Green supply chain management and environmental performance: The moderating role of firm size. International Journal of Industrial Engineering and Management, 12(3), 163–173. https://doi.org/10.24867/IJIEM-2021-3-285

Glavas, A., & Kelley, K. (2014). The effects of perceived corporate social responsibility on employee attitudes. Business Ethics Quarterly, 24(2), 165–202. https://doi.org/10.5840/beq20143206

Hahn, R., & Kühnen, M. (2013). Determinants of sustainability reporting: A review of results, trends, theory, and opportunities in an expanding field of research. Journal of Cleaner Production, 59, 5–21. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2013.07.005

Huynh, Q.L., & Nguyen, V.K. (2025). Stakeholder engagement in digital marketing and environmental management. Sustainability, 17(20), Article 9157. https://doi.org/10.3390/su17209157

Imrani, Z., & Jafarov, S. (2023). Strategic objectives of sustainable development model in production and education. Journal of Law and Sustainable Development, 11(7), Article e1328. https://doi.org/10.55908/sdgs.v11i7.1328

Jafarov, S. (2024). Internationalisation and cultural aspects of online learning, training, and research. Pakistan Journal of Life and Social Sciences, 22(2), 6437–6452. https://doi.org/10.57239/PJLSS-2024-22.2.00486

Koh, K., Li, H., & Tong, Y.H. (2023). Corporate social responsibility (CSR) performance and stakeholder engagement: Evidence from the quantity and quality of CSR disclosures. Corporate Social Responsibility and Environmental Management, 30(2), 504–517. https://doi.org/10.1002/csr.2370

Li, Y., & Zhao, T. (2024). How digital transformation enables corporate sustainability: Based on the internal and external efficiency improvement perspective. Sustainability, 16(12), Article 5037. https://doi.org/10.3390/su16125037

Lyon, T.P., & Montgomery, A.W. (2015). The means and end of greenwash. Organization & Environment, 28(2), 223–249. https://doi.org/10.1177/1086026615575332

Mirzaev, N.A., Marinova, A.P., Mammadov, Kh.F., Temerbulatova, N.T., Kozempel, J., & Filosofov, D.V. (2020). Sorption of metal ions on an anion-exchange resin in an ammonium acetate solution. Russian Journal of Physical Chemistry A, 94, 1190–1194. https://doi.org/10.1134/S0036024420060175

Paillé, P., Boiral, O., & Chen, Y. (2013). Linking environmental management practices and organizational citizenship behaviour for the environment: A social exchange perspective. The International Journal of Human Resource Management, 24(18), 3552–3575. https://doi.org/10.1080/09585192.2013.777934

Rosati, F., & Faria, L. G.D. (2019). Addressing the SDGs in sustainability reports: The relationship with institutional factors. Journal of Cleaner Production, 215, 1312–1326. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2018.12.107

Rupp, D.E., Ganapathi, J., Aguilera, R.V., & Williams, C.A. (2006). Employee reactions to corporate social responsibility: An organizational justice framework. Journal of Organizational Behavior, 27(4), 537–543. https://doi.org/10.1002/job.380

Saleh, H.M., Mohammed, L.H., Abdullah, B.M., Ibrahim, A.A., & Omar, M.A. (2026). Evaluation of the radioactivity of radon gas and measuring the radon concentrations for some samples of imported and local coal in Kirkuk city. Advanced Physical Research, 8(1), 111–129. https://doi.org/10.62476/apr.81101

Schnackenberg, A.K., & Tomlinson, E.C. (2016). Organizational transparency: A new perspective on managing trust in organization-stakeholder relationships. Journal of Management, 42(7), 1784–1810. https://doi.org/10.1177/0149206314525202

Yusubov, F.V., Valiyeva, G., & Nasirov, I. (2024). Global climate change and temperature balance: Risks and prospects. Reliability: Theory & Applications, 19, 1224–1234.

Zeynalova, Z.Z. (2019). Service functions of tax regulation for the purposes of state development in the globalized environment. Journal of Advanced Research in Law and Economics, 10(7), 2190–2197. https://doi.org/10.14505/jarle.v10.7(45).34

Zheng, Z., & Wu, M. (2025). Environmental regulation, information disclosure, and clean production in heavy-polluting enterprises: Evidence from China. Sustainability, 17(21), Article 9586. https://doi.org/10.3390/su17219586